نقدی بر ادبیات مذهبی معاصر درباره زنان 2

✍ نفیسه مرادی 

💢ششم. برخی بر منتقدان به چنین ادبیاتی نقد می‌کنند که “آنان متاثر از جریان‌های فمنیستی هستند و با هر گروهی باید به زبان خود سخن گفت. پس وقتی ادبیات حوزویان چنین است، این مردم هستند که باید آنان را درک کنند”. 

🔹این گروه با استفاده از برچسب فمنیست برای منتقدان، در حال پاک کردن صورت مسئله است و متوجه نیست که وظیفه حوزه درک شرایط جامعه و تبلیغ دین با توجه به شرایط موجود و “لسان قوم” جامعه است نه بالعکس.

🔹این وظیفه حوزه است تا با استفاده از ادبیات صحیح به مفاهمه بهتر با عموم مردم پرداخته و با نفوذ در قلب مردم به تبلیغ دین بپردازد.

🔹از آنجایی که نفوذ در قلب‌ها از طریق کلمات رقم می‌خورد، زمانی کلمات اثر دارند که با هنجارهای اجتماعی مباح و مشروع مردم هماهنگ باشد.

❗️حاصل سخن آنکه ادبیات مذهبی معاصر نه با منش رسول خدا و اهل بیت طاهرینش هم‌سو می‌باشد؛ نه طبق ادبیات عرب صحیح است و نه با “لسان قوم” جامعه ایرانی معاصر انطباق دارد.

🔸بنابراین پیشنهاد می‌شود تا برای هم‌سو شدن با منش معصومین علیهم‌السلام و هماهنگی با “لسان قوم” معاصر ایران، ادبیات مذهبی به جای استفاده از واژگان جعلی و ناصحیح “صبیه” و “متعلقه” از واژگان متداول فارسی “دختر/فرزند” و “همسر” استفاده کنند.

امید که ادبیات مذهبی با ادبیات عموم مردم جامعه هم‌سو شده و مفاهمه‌ای شایسته میانشان برقرار شود.

فرسته اول را اینجا ببینید

https://t.me/ensanemoannas/1494